Rodzaje przepuklin

  • przepuklina pachwinowa: najczęstsza, znacznie częściej u mężczyzn;
  • przepuklina udowa: rzadsza, częściej u kobiet, z większym ryzykiem uwięźnięcia;
  • przepuklina pępkowa i w kresie białej: w linii pośrodkowej brzucha;
  • przepuklina w bliźnie: w miejscu wcześniejszego cięcia operacyjnego;
  • przepuklina okołostomijna: w okolicy stomii.

Objawy

  • miękkie uwypuklenie, które powiększa się przy kaszlu, wysiłku lub w pozycji stojącej i zmniejsza się w pozycji leżącej;
  • uczucie ciągnięcia, dyskomfort lub ból w okolicy przepukliny;
  • z czasem powiększanie się przepukliny.

Kiedy pilnie do lekarza

Jeśli przepuklina nagle staje się twarda, bolesna, nie daje się odprowadzić, a do tego pojawiają się nudności, wymioty lub zatrzymanie gazów i stolca, może dojść do uwięźnięcia. To stan wymagający pilnej pomocy na szpitalnym oddziale ratunkowym.

Diagnostyka

Zwykle wystarcza badanie lekarskie w pozycji stojącej i leżącej. Gdy obraz jest niejasny, pomocne jest badanie USG. Przy dużych przepuklinach w bliźnie i nawrotowych przed operacją wykonuje się często tomografię komputerową, która pokazuje wielkość ubytku i zawartość worka przepuklinowego.

Leczenie

Przepukliny nie cofają się samoistnie, a jedynym skutecznym leczeniem jest operacja. U części chorych z niewielką przepukliną pachwinową bez objawów można bezpiecznie przyjąć postawę wyczekującą. Przepuklinę udową zaleca się operować nawet wtedy, gdy nie daje dolegliwości, ze względu na większe ryzyko uwięźnięcia. Decyzję podejmuje się indywidualnie.

Przepuklina pachwinowa

Większość przepuklin pachwinowych operuje się z użyciem siatki wzmacniającej powłoki, metodą klasyczną przez niewielkie cięcie w pachwinie albo laparoskopowo. W metodzie laparoskopowej, na przykład TAPP, siatkę umieszcza się od wewnątrz przez trzy niewielkie nacięcia. Metoda laparoskopowa jest szczególnie przydatna przy przepuklinach obustronnych i nawrotowych, bo obie strony można zaopatrzyć z tych samych nacięć. Operację klasyczną można wykonać w znieczuleniu miejscowym lub podpajęczynówkowym, laparoskopię w znieczuleniu ogólnym.

Przepuklina pępkowa, w kresie białej i w bliźnie

Małe przepukliny pępkowe można zaopatrzyć szwami, większe wymagają siatki. Przepukliny w bliźnie wymagają indywidualnego planu: wyboru metody, wielkości i położenia siatki oraz przygotowania do operacji. Część z nich można leczyć technikami małoinwazyjnymi. Przed zabiegiem warto zadbać o rzucenie palenia i redukcję masy ciała, a u chorych na cukrzycę o jej dobre wyrównanie.

Po operacji

Po operacji przepukliny pachwinowej chory zwykle wstaje i chodzi jeszcze w dniu zabiegu, a wiele takich operacji wykonuje się z jednodniowym pobytem w szpitalu. Do lekkich codziennych czynności i pracy biurowej wraca się zwykle po kilku dniach, do większego wysiłku stopniowo, w miarę ustępowania dolegliwości i według zaleceń. Po rozległych operacjach przepuklin w bliźnie rekonwalescencja trwa dłużej.

Możliwe powikłania to przede wszystkim krwiak lub zbiornik płynu w okolicy rany, zakażenie rany, przewlekły ból pachwiny oraz nawrót przepukliny. Zdarzają się one u niewielkiej części chorych, a ryzyko omawiam przed zabiegiem.

Najczęstsze pytania

Czy pas przepuklinowy wyleczy przepuklinę?

Nie. Pas może czasowo zmniejszyć dolegliwości, na przykład u osób, które nie mogą być operowane, ale nie zamyka przepukliny i nie chroni przed uwięźnięciem.

Czy siatka jest bezpieczna?

Siatki stosowane w leczeniu przepuklin są sprawdzonym materiałem i zmniejszają ryzyko nawrotu w porównaniu z samym zszyciem tkanek. Rodzaj siatki i sposób jej umieszczenia dobiera się do rodzaju przepukliny.

Laparoskopowo czy klasycznie?

Obie metody są skuteczne. Laparoskopia zwykle wiąże się z mniejszym bólem po operacji i szybszym powrotem do aktywności, a jest szczególnie korzystna przy przepuklinach obustronnych i nawrotowych. Operacja klasyczna jest dobrym wyborem m.in. u osób, u których lepiej uniknąć znieczulenia ogólnego. Metodę dobieram razem z pacjentem.